Denver Nuggets, son yedi yılda playofflara kalmış, 6’sında ilk turdan elenmiş 1’inde Lakers’a batı finallerinde kaybetmiş bir takım. Başka bir deyişle, lastiği bir yere kadar gerebilen ancak taşı lastiğin üzerine tam oturtamadığı için hedefi bulamayan bir atıcı gibi. Lastiği bir yere kadar gerebilen takımların en çok ihtiyacı olan şeylerden biri nedir? Hamleler. Bunların çoğu ölü sezonda şekillenir.
Nba seçmelerinin yapıldığı, serbest oyuncuların takımlarla anlaştığı ve takasların yapıldığı bir dönem olan ölü sezonda, Nuggets’ın senelerdir en büyük sıkıntısı üzerindeki ölü toprağı. Hızlı bir inceleme yaparsanız, Denver’ın şu anki başarısının temel taşı olan 2003 seçmelerinde 3.sıradan seçilen Carmelo Anthony’den bugüne, geçen 7 senede Nuggets’ın draftta seçtiği oyuncuların sadece 70 dakika (Julius Hodge) oynadığını göz önüne alırsak, ölü sezon hamlelerinden birinin üstünü çizmiş oluruz. Playoff’a giren takımların seçim sırasının yüksekte olması söz konusu olmaması rağmen buradan oyuncu çıkarmamak, maaş sınırı takıntısı olan takım sahibini düşük maaşlı yeteneklerden uzak tuttu.
SERBEST OYUNCU VE TAKAS HAMLELERİ
Ölü sezonun bir başka hamlesi olan kadroya serbest oyuncu katma konusuna gelelim. Nuggets’ın son yıllarda, Aaron Afflalo, Danthay Jones, J.R Smith, C.Andersen, Steve Blake gibi değeri daha yüksek olduğu Mile High City macerası sonrası anlaşılan oyunculardan bazılarını serbest oyuncu piyasasından çıkarmasını takdir etmek gerekiyor. Lakin, maaş sınırının üzerinde olan takımlar için “mid-level exception“ adı verilen, takımların serbest bir oyuncuyla senelik maximum 5.8 milyon$’dan (bu sene belirlenen miktar) başlayan bir kontrat imzalamasına izin verilen hakkı Nuggets’ın senelerdir iyi kullanmadığı aşikar. Colorado takımının, bir serbest oyuncu için en son kullandığı full mid-level exception 2005-06 yılında Earl Watson’a verilen 5 yıllık 29 milyon$ değerindeki kontrattı, nitekim Watson, Denver formasıyla 46 maçta forma giydikten sonra Seattle’a Reggie Evans karşılığında takas edilmişti. O zaman bu dört senede serbest oyuncu piyasasından Denver için kimler çıkmış ve bu oyuncular imzalardan sonra kariyerleri boyunca Nuggets formasıyla kaç maça çıkmışlar ona bakalım?
Görüldüğü gibi listenin açıklaması çok net, Nuggets’ın bunca senedir en fazla yöneldiği ölü sezon hamleleri takaslar ve kendi oyuncusuyla yeniden imzalama. Mid-level exception ile kadroya dahil edilebilecek oyuncuların varlığı kulüp yöneticilerinin ilgisini çekmemiş. Peki son 5 senede takımdan takasla kaybedilen ve takasla takıma katılan oyuncular bir bakalım.
Bu tabloda Afflalo, Billups, Steve Blake, J.R Smith gibi yerinde takaslar olsa da, en çok hatırlanacak takaslardan biri 2009 yazında Marcus Camby’nin takas istisnası ve draft hakları karşılığında Clippers’ın yolunu tutması oldu. Maaş sınırı derdine düşen Nuggets’ın karşılığında neredeyse hiçbir şey almadan senede 12 ribaunt ortalamasıyla oynaya bir oyuncuyu bu şekilde takas etmesinin yanısıra, maaş sınırı üstündeki takımların yana yana aradığı takas istisnasını (10 milyon$) hiç kullanmaması bu anlaşmayı Nuggets adına olumsuz kıldı ama genel olarak Nuggets’ın takaslarda başarılı olduğu söylenebilir, onun için daha çok bir takas hamlesinden medet ummak gerekiyor sanırsam. Bu takımın yaptığı son on yılda yaptığı 3 büyük takas var. 2002’de Nene’yi, 2007’de Iverson’ı ve 2009’da Billups’ı getiren takas, bunlardan son ikisinin sezon içinde yapıldığını düşünürsek yöneticilerin ölü sezonda orta düzeyde bile olmayan küçük takaslar yapabileceği fikrine kapılabiliriz.
Denver’ı takas ve serbest oyuncu hamlelerinde bu kadar sene sessiz kalmaya yönlendiren düşünceyi anlamak için “lüks vergisi” ödemenin ne anlama geldiğine bakabiliriz. Takım sahibi Kroenke’nin bu konuda tutumlu olduğunu biliyoruz. Tamam, Iverson bu takımdayken oyuncularının sözleşmelerinin bir felaket olduğu ve buna rağmen başarı gelmediği ortadaydı lakin başarı gelmişken, takım batı finaline çıkmışken lüks vergisi ödeme mevzusuna bu
kadar takılmamak lazım. Ha, parayı verecek ben değilim, o sebeple rahatım da Sterling’in başında olduğu Clippers bile Frye’a 5 yıllık 34milyon$ öneriyorsa cimri takım sahiplerinden yavaş yavaş kurtuluyoruz demektir. Marcus Camby’nin takas edilmesi, 2008 draftında lüks vergisinde ödenen para iki kat olduğundan draft hakkını Charlotte’a vermeler filan hep aynı sebepten.
2010 OFF-SEASON
Yukarıda, son yıllardaki ölü sezon politikalarını özetlemeye çalıştığım Denver Nuggets’ın 2010 yazına girerken ölü sezondan beklentileri neler olabilir peki?
Takımın genel kadro durumunu ölü sezon hamleleriyle bağdaştırırsak ortaya çıkan tabloda şunlar var:
- Kontratının son senesine giren Carmelo Anthony.
- Billups’ın 33 yaşına gelişi ve kontratının son senesi olma ihtimali.
- Yüksek kontratlı, kontratının son senesine giren K-Martin’in sakatlık durumu.
- İyi kontrata sahip başka bir uzun Nene’nin, Nuggets’ın beklediği performansı verememesi.
- Sakatlık durumlarının, Malik Allen, Joey Graham, Johan Petro ve Balkman ile kompanse edilmeye çalışılması.
Yukarıdaki tabloya bakmayıp da, Batı konferansındaki diğer takımlardan, şampiyon Lakers’ın Steve Blake’i kadrosuna kattığını, Dallas’ın iyi kadrosunu koruduğunu, Chandler’ı takasla kadrosuna dahil ettiğini ve hala Harrington için bastırdığını, Utah Jazz’ın da su parasına Al Jefferson’ı takıma kattığını görüp Nuggets’ın bir adım atmasını bekleyebiliriz. Amare’nin ve Boozer’ın ayrılması her ne kadar batıda dengeleri Nuggets lehine değiştirmiş gibi gözükse de takımı geliştirmenin gereği kaçınılmaz. 2009 ve 2010 şampiyonu Lakers’ın Artest ve Blake hamlelerini yapması bu ihtiyacın güzel bir örneği. Takımın iyi olduğunu düşünüp uzun süreler ölü sezonlarda takıma dokunmamak, takımı playofflara başladığı yerde, ilk turda bırakabilir.
Maaş sınırı dışında Denver’ın elini kolunu bağlayan kontratlar Nene ve K-Mart’a ait. Geçen sezon Utah’a karşı, 1.turdan elenme tehlikesi olan 5.maçta Nene sakattı, K.Martin dizini, Andersen da parmağını ve belini zorlayarak oynuyorlardı. Bu iki oyuncu da sezon bitiminde operasyon geçirdi ve sezon başlangıcı kaçırabilme ihtimalleri konuşuluyor. Bu durumda Martin’in sona ermek üzere olan kontratını, sezon ortasında, sezondan vazgeçmiş bir takıma takas etmek en muhtemel senaryolardan. Nitekim yeniden inşa edilen takımlar bile bu, komnine bilet satışları kaygısını da düşünürsek yatırımlarını sezon öncesinde daha az yaparlar.
NE YAPILDI?
Takaslarda verilen draft hakları vesilesiyle Nba Draft’ında esamesi okunmayan Nuggets’ın ölü sezon başlangıcı Linas Kleiza ile “qualifying offer” imzalayarak oyuncunun sınırlı serbest statüsü korunmasıyla oldu. Toronto, Kleiza ile 4 yıllık 18.8 milyon$ değerinde “offer sheet” imzaladı ve Nuggets’ın bu teklifi karşılaması için günleri çok sayılı. Kleiza’nın Nuggets’a dönmek istemediği ortada, zaten lüks vergisi ödeyen Nuggets’ın teklifi karşılamasını engellemek için kontratın ilk senesini 5 milyon$ yapmışlar. Geçen sene Kleiza’ya olan ihtiyacı hissedenlerdenim. Oyunu bilen, iyi bir şutör aynı zamanda atletik ve skor gücü yüksek bu adam Denver benchinin ihtiyacı vardı, bence hala var ama teklifin karşılanması beklenmiyor.
Bir diğer önemli mevzu da Carmelo Anthony ile kontrat yenileme. Denver bu konuda, Lebron ile 7 yılı birlikte geçirmesine rağmen “The Decision” programında James’in ağzına bir yabancı gibi bakan Cleveland’ın düştüğü duruma düşmeyip Melo’yu sürüden ayırmama çalışıyor. Bu doğrultuda oyuncuya 3 yıllık 65 milyon$ değerinde bir kontrat teklif edildi ve bu teklif beklemede. Nba’de bu kadar saçılan paraların ardından, maximum kontratlar da her geçen sene değerini yitirirken, lokavt sesleri yükselirken Melo için bu teklifin ne kadar iyi olduğunu anlatmaya gerek yok heralde. Yaza evlilik hazırlıklarıyla başlayan ve henüz evlenen yıldız oyuncunun buna hemen karar vermeye niyeti yok, zamanı da var zaten, 30 Haziran 2011’a kadar. Hemen karar vermemesi de gayet doğal, yıllarca Lebron ve Kobe’nin takımlarının gelişmesi için yönetime yaptığı baskıdan sonra Carmelo’nun da imzalamak için yetkililerden takımı geliştirecek hamleler beklemesi mantıklı.
Denver Nuggets, bu doğrultuda serbest oyunculardan Tyrus Thomas, J.O’Neal, Udonis Haslem, Brad Miller ve Louis Amundson ile görüştü. Bunlardan Thomas, O’Neal ve Haslem’i getiremediler, geriye Miller ve Louis kaldı. Louis çok iyi oyuncu lakin takımda zaten O’nun başka bir versiyonu var: Chris Andersen. Orta mesafe şutu olan cüsseli bir oyuncu bulmak da zor. Brad Miller, orta mesafe konusunda iyi ama Nuggets’ın yansıtması gereken sertliği onla sağlayacağını düşünmek zor, hafta sonuna kadar kararını verecekmiş. Bunun dışında K.Martin-Biedrins üzerinden bir takas konuşuldu ama bunun gerçekleşme ihtimali de düştü sanırsam çünkü bu konuşmalar David Lee, G.State yolunu tutmadan önceydi. Bu takasa Denver’ın yine kontratının son senesine giren J.R’ı, G.State’in de Monta Ellis’i sokacağı konuşulsa da Nuggets, oradan bir şeyler kopartamadı. J.R’ın olası ayrılığında yedeğe iyi bir şutör yerleştirmek de farz olur, şimdiden söyleyelim. Diğer takaslarda pek adı geçmeyen Denver’ın, Utah’ın draft haklarından daha fazlasına, Nene ve Martin’e sahip olduğu düşünülürse, Al Jefferson takas söylentilerinde Nuggets’ın ön plana çıkmasını bekleyebilirdik.
Artık sadece bekliyoruz...
Not: Bu yazı, 10 Temmuz 2010'da, Denver Al Harrington'ı kadrosuna katmadan, Anthony Carter ve Shelden Williams ile anlaşmadan; ayrıca iki front office yöneticisi Warkentein ve Champman takımdan ayrılmadan önce kaleme alınmıştır. İnternet sıkıntısı yaşadığım için blogta da ancak bugün yayınlayabiliyorum.
